Met Kantiaanse naiviteit denkt Prof Ankersmit (Volkskrant 4-2-2012 over de Toekomst van Europa) door overdracht van souvereiniteit aan het europarlement en oprichting van europawijde politieke partijen’ het Europese volk’ te smeden: ‘ Die constructie schept, zegt hij, een Europese ‘demos’ (AV: een bevolking die zich behoort te gevoelen tot een politieke eenheid). Weet de Volkskrant misschien wat een volk is? Aristoteles zei, dat een gemeenschap niet bestaat zonder filos’ (verwantschap), liefst ‘ethnos’ (bloedverwantschap). Met de huidige etnos (brei) zal een sterk Europa niet lukken. Je kunt niet je industrie naar Azie verplaatsen, oorlogen voor Amerika voeren en je (tot nu toe stedelijke) bevolking vervangen door die van Afrika en Voor-Azie en denken dat je dan Europa blijft. We hebben vooreerst een natalistische politiek nodig om de Europese volken boven vervangvruchtbaarheid op te krikken, want ze sterven uit: nog maar 6% van de wereldbevolking in 2050! Niet zoals Ankermat beweert is Kantiaan Habermas het Duitse geweten, maar Thilo Sarrazin, die in zijn ‘Deutschland schafft sich ab’ aantoont, hoe de immigratie Europa de nek kost.
drs alfred vierling
About the Author
Over de eenwording van Europa:
Het belangrijkste obstakel voor een verenigd Europa is vooralsnog het nationalisme binnen de afzonderlijke lidstaten. Je zou verwachten dat de Europese beleidsmakers eieren voor hun geld zouden kiezen: dit nationalisme absorberen en omvormen tot een pan-europees nationalisme, waarin terdege rekening wordt gehouden met de wensen van het gewone volk. Dat is een propagandamiddel sine qua non. De cruciale fout die mensen als Ankersmit maken is dat ze niet meer beseffen dat een staat (dus ook een Europese superstaat) in de eerste plaats dient tot bescherming van het volk dat zich in/tot zo’n staat verenigt. Zelfs aan de meest fundamentele eis die aan zo’n Superstaat gesteld zou moeten worden: goed bewaakte buitengrenzen, weigert men te voldoen. Is het niet een beetje naief om te denken dat mensen zich aan een hogere macht (Europa) zouden willen onderwerpen als deze hogere macht geen bescherming biedt (in de vorm van beveiligde buitengrenzen), maar ons juist verplicht bestaande bescherming (de nationale grenzen) weg te nemen?
Over natalistische politiek:
Terecht merkt Vierling op dat binnen Europa meer natalistische politiek moet worden bedreven. Echter denk ik dat we ons voorlopig meer zorgen moeten maken over de kwaliteit dan over de kwantiteit van het Europese volk. Er is dringend behoefte aan een debat over de vraag
of de medische wetenschap onbedoeld de natuurlijke selectie uitschakelt (wat onvermijdelijk tot degeneratie leidt), en zo ja, hoe we daar mee om moeten gaan. Ik ben bang dat ook hier weer de uitkomst van het debat zal zijn: Liever ten onder dan incorrect.