Zowel in Frankrijk als in Nederland wordt de kiezer alleen een keus geboden tussen het onderschrijven van de strijd tegen de islamisering en massale immigratie en voor een demografisch herstel van de Europese bevolking (voorbij herstelvruchtbaarheid), maar dan gekoppeld aan verzet tegen de Euro, de wording van een centraal geleid Europees Continent (toch nodig in concurrentieatrijd met andere continenten), of anderzijds het behoud van het Europese Gebouw, maar dan voor anderen dan Europeanen, nu al verdreven uit hun steden.
Wat is dat voor raars! Waarom kunnen de Europese politici niet eerst eens de culturele en demografssiche identiteit van hun continent vaststellen? Dan wordt ook duidelijk welke de geografische buitengrenzen zijn. Alleen al om die te bewaken miet het budget van de Europese Commissie omhoog. Wie tegen de Europese Instellingen en dier ontwikkeling is, laat het continent verloederen en vervallen in een kakofonie van regionaliteiten, onbeschermd achtergelaten als speelbal van de Amerikaanse hegemonie. Ja we moeten wel onze politici dwingen en daarmede de eurocraten terug te komen op hun schreden gezet op weg naar een multiethnische multiculturele jamboel: Dan is niemand meer met elkaar solidair en kan je steun voor een Europees gebouw, zelfs voor nationale saamhorigheid wel vergeten.
Vreemd, dat demografie en bevolkingsbeleid nooit op de Europese politieke agenda’s staat! De met uitsterven bedreigde ijsbeer krijgt meer aandacht dan het verdwijnen van de (noord-)Europese volken, in 2050 nog maar 6 % van de wereldbevolking!
alfred vierling
april 2012
About the Author
Dat de kiezer wat betreft de toekomst van Europa uit twee kwaden moet kiezen is zeker waar. Het standpunt van de nationalisten (geen immigratie, geen Eu) is echter begrijpelijk omdat het teruggrijpt op de status quo van enkele decennia terug, een beproefd model derhalve. Het standpunt van de “progressieven” mist deze orientering op ervaringsfeiten en is in feite een vorm van geloof, blind voor objectieve waarnemingen en doof voor tegenwerping. De kern van dit geloof is dat men goed moet zijn. Goed is het bijvoorbeeld grenzen te slechten, goed is het om zielige asielzoekers toe te laten. Dat deze twee idealen onverenigbaar zijn met sociale voorzieningen, en op termijn voor de autochtone arbeider catastrofaal uitpakken, komt niet bij de goedmens op.
Ik was al blij met een partij die zich zowel als anti-immigratie als links-sociaal profileerde, maar nu is er dringend behoefte aan een partij die zowel anti-immigratie als pro-Europees is.