Op 9 juli 2013 is Chiel Koning op 95-jarige leeftijd overleden. Hij was in Dordrecht ooit groothuizenbezitter en actief als gemeenteraadslid voor de Centrumdemocraten. Hij heeft gebouwen afgestaan aan het religieuse afkickcentrum De Hoop. In voormelde partij heeft hij veel menselijks aangereikt, een zeldzaamheid in politieke partijenland. Hij had veel begrip voor mij op de onmogelijke positie van medewerker van de Tweede Kamerfractie onder Hans Janmaat. Ook na mijn partijpolitieke leven heb ik veelvuldig contact gehouden en hem somtijds van juridische adviezen pogen dienen. Onder ‘publicaties’ van deze website staat een artikel mijnerhands gewijd aan de perikelen van Chiel Koning met de kongsi(gongxi) van de Gemeente Dordrecht, de Rabobank en de kraakbeweging. Koning ontleende er hernieuwde kracht aan om door te vechten, somtijds tot en met de Hoge Raad, maar in ieder geval totdat zijn fysieke krachten weken.
Koning was een aanhouder met eigenzinnig rechtvaardigheidsgevoel. Hij heeft zichzelf verweten somtijds meer aandacht te hebben voor zijn talloze processen dan voor zijn voortijdig gestorven vrouw. Hij had spontaan kritiek en dus ook zelfkritiek en wel in alle openheid, wars van stiekeme roddel.
Politiek was hij gekant tegen het socialisme en de bureaucratie. Hij zou een VVDér hebben kunnen zijn, maar was als vaderlandslievende burger gekant tegen de globalisering en vooral ook tegen de islamisering van Nederland. Hij is mij altijd bijgesprongen ten tijde van opperste twijfel aan de nuttigheid van mijn destijds politieke bestaan en daarvoor ben ik hem dankbaar.
Drs. Alfred Vierling
12 juli 2013, Den Haag
About the Author
Het blijkt dat het waarneembare verschil tussen overheid en maffia soms ver te zoeken is. De overheid dient er te zijn om zijn burgers te beschermen , maar dat was in de zaak Chiel Koning dus duidelijk niet het geval, waarbij banken, krakers en de gemeente kennelijk samenspanden tegen Chiel.