“Europeanen moeten zichzelf opofferen!” – Derde Wereldoorlog op Duitse bodem ?
25/09/2025
1
Al in 1989 toonde een NAVO-oefening aan dat Europa in geval van nood verwoest zou worden door kernwapens – Amerika zou gespaard blijven. Vandaag de dag dreigt dezelfde logica: nieuwe raketten, AI-oorlogvoering, “nucleaire deelname”. Duitsland staat opnieuw centraal – als Europees slagveld. Alleen heeft niemand het erover!
De NAVO-staatsoefening “Wintex-Cimex 89” bezorgde politici in Bonn, zoals de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken Hans-Dietrich Genscher en minister van Financiën Gerhard Stoltenberg, in 1989 letterlijk rillingen over de rug. Het scenario: de VS was van plan 17 kernwapens in Centraal-Europa te plaatsen, terwijl de Sovjet-Unie grotendeels gespaard zou blijven – uit angst voor een tegenaanval met intercontinentale ballistische raketten op Amerikaans grondgebied.
Het NAVO-document “Cosmic”, dat op het hoogste niveau van geheimhouding na als tweede werd geclassificeerd, beschreef ook gedetailleerd een scenario van de Derde Wereldoorlog dat zich eind februari/begin maart 1989 afspeelde in ondergrondse bunkers, waarbij Waldemar Schreckenberger de rol speelde van bondskanselier en een echte Amerikaanse president in het Witte Huis.
Voor het eerst werden de “Algemene Beleidsrichtlijnen” voor het gebruik van kernwapens , aangenomen door de Nuclear Planning Group in 1986, toegepast. Deze bepaalden niet alleen het eerste gebruik (“frist use”), maar ook de “second strike” (“follow on use”) – in de wetenschap dat de Sovjets zich niet zouden overgeven na een waarschuwingsschot, maar onmiddellijk zouden reageren met kernwapens.
Het lot van Europa: een nucleair slagveld
Uit het verloop van de Wintex-oefening ontstond onvermijdelijk de volgende simulatie: toen de NAVO-troepen de opmars na de conventionele aanval van het Warschaupact niet meer konden stoppen, eiste de Amerikaanse NAVO-opperbevelhebber in Europa het gebruik van kernwapens.
Het is echter de hoogste politieke autoriteit, het Witte Huis in Washington, die hierover een besluit moet nemen.
Centraal-Europa zou verwoest zijn door kernwapens
Zeventien kernkoppen, elk met een capaciteit van 100 kiloton (de bom van Hiroshima had een capaciteit van 13 kiloton), zouden worden ingezet tegen de landen van het Warschaupact, met behulp van jachtbommenwerpers, kruisraketten en Pershing 1A-raketten. Hiervan zou slechts één bom worden ingezet tegen Sovjetgrondgebied. De rest zou Polen, Hongarije, Tsjecho-Slowakije en NAVO-partner Turkije treffen. Drie kernkoppen zouden ontploffen in Oost-Duitsland – allemaal landen die volgens de simulatie door de Sovjets zouden zijn binnengevallen.
Alle aanvallen zouden vanaf West-Duitse bodem zijn uitgevoerd. Hoewel de Bundeswehr geen atoombommen op de DDR zelf hoefde te gooien, zouden de Europeanen gedwongen zijn om op zijn minst één aanval op de Sovjet-Unie uit te voeren.
In het geval van een Amerikaanse nucleaire aanval vanaf Duitse bodem zou de Duitse regering geen inspraak hebben
De bittere lessen die hieruit geleerd kunnen worden: de Amerikaanse president zou inderdaad verplicht zijn zijn bondgenoten te raadplegen voordat hij besluit kernwapens te gebruiken – maar alleen als ‘de tijd en de omstandigheden’ dat toelaten!
Volgens deze richtlijnen moet er ‘bijzondere nadruk’ worden gelegd op het land ‘op wiens grondgebied en vanuit wiens grondgebied’ de wapens worden gebruikt.
Dit leidde tot de onvermijdelijke conclusie: Europa moest worden opgeofferd zodat Amerika gespaard zou blijven. De Sovjets zouden de VS nauwelijks als vergelding hebben aangevallen – de atoombommen zouden immers niet op Sovjetgrondgebied vallen. Kortom: de verwoestende tegenaanval van het Warschaupact was dus uitsluitend bedoeld om Centraal-Europa te treffen.
De toenmalige Britse premier Margaret Thatcher verwoordde het cynisch als volgt: De Duitsers zouden eraan moeten wennen, ze hadden tenslotte de vorige oorlog verloren.
Lokale politici waren terneergeslagen door het vooruitzicht dat heel Duitsland in geval van nood in puin zou worden gelegd. Het werd steeds duidelijker dat korteafstandsraketten volgens deze Amerikaanse strategie alleen bedoeld waren om de oorlog tot Europa te beperken.
Daarom zijn de Amerikaanse kernbases in Europa, en met name in Duitsland, niet alleen strategische faciliteiten, maar ook potentiële doelwitten voor de eerste aanval : bij een escalatie zouden ze de eersten zijn die door Russische raketten zouden worden aangevallen.
Hoe NAVO-strategen ons manipuleren
Wie denkt dat dit allemaal in 1989, 36 jaar geleden, is bedacht en dat het niets meer met ons vandaag de dag te maken heeft, heeft het mis!
Momenteel is de dreiging niet vrede, maar politieke oorlogsvoering tegen Rusland. En daarmee een nieuwe wapenwedloop – alleen dan gedigitaliseerd, met kunstmatige intelligentie en verraderlijke methoden van “cognitieve oorlogsvoering”. En opnieuw staat Duitsland centraal in deze oorlogsspelletjes.
Oorlog in de geest in plaats van op het slagveld
Uit een intern NAVO-document blijkt dat er sprake is van ‘cognitieve oorlogsvoering’. Dit verwijst naar de gerichte manipulatie van de percepties, emoties en besluitvormingsmechanismen van de bevolking.
Het doel is niet alleen om steun te creëren voor de militaire logica van de alliantie, maar ook om de acceptatie van kernwapens in de maatschappij te vergroten.
Duitsland als ‘nucleaire gijzelaar’
Om deze reden worden kernwapens in het publieke debat niet langer gepresenteerd als een ‘laatste redmiddel’, maar als een ‘garantie voor stabiliteit’.
Bovendien wordt de Duitse ‘nucleaire deelname’ verkocht als een verantwoord veiligheidsbeleid. Wat echter niet wordt vermeld, is dat Duitse piloten alleen Amerikaanse bommen mogen afwerpen op bevel van een Amerikaanse president.
De beslissing over leven en dood in Europa ligt niet in Berlijn, maar in Washington. Alleen al deze gedachte zou elke Duitser moeten enthousiasmeren!
Büchel: de ‘gevaarlijkste’ plek van Duitsland
Vliegbasis Büchel in Rijnland-Palts is de thuisbasis van de Tactical Air Wing 33 van de Bundeswehr. Sinds 2004 is het de enige locatie in Duitsland waar ongeveer 20 Amerikaanse B61-12 kernbommen liggen opgeslagen. Nadat de laatste kernwapens in 2005 van de Amerikaanse vliegbasis Ramstein waren teruggetrokken, bleven de kernkoppen hier achter.
Het daar gestationeerde squadron is uitgerust met het Panavia Tornado-gevechtsvliegtuig en levert het draagvlak voor de Amerikaanse B61-kernwapens als onderdeel van de ‘nucleaire deelstrategie’ van de NAVO.
Let wel, de Amerikaanse kernbommen die in Büchel opgeslagen liggen, maken deel uit van de ‘Flexible First Strike’-doctrine – een zogenaamd ‘beperkte’ nucleaire aanval die in elke simulatie tot wijdverbreide brand leidt.
Juist daarom zit Duitsland in een dilemma:
- De Duitsers konden de inzet alleen voorkomen door hun ondergeschiktheid aan het Amerikaanse commando te beëindigen.
- Of, in geval van nood, zouden ze het startpunt van de aanval en het doelwit van de tegenaanval worden – zonder enige inspraak, want, zoals gezegd, neemt alleen de Amerikaanse president de beslissing. Hiervoor is geen mandaat van de Duitse regering of het lokale parlement vereist.
Nieuwe middellangeafstandsraketten: déjà vu met AI
In de zomer van 2024 kondigden de VS aan dat ze nieuwe landgebonden middellangeafstandsraketten in Duitsland zouden stationeren – supersnel, GPS-gestuurd en zogenaamd ‘nauwkeurig’.
De reactie doet dodelijk denken aan het NAVO-dubbelbesluit uit de jaren tachtig: destijds balanceerde de wereld door valse alarmen en technische storingen meermaals op de rand van een kernoorlog. Vandaag de dag dreigt hetzelfde – alleen verergerd door de onvoorspelbaarheid van kunstmatige intelligentie en digitale manipulatie.
In juni 2025 pochte een Amerikaanse generaal zelfs dat “Kaliningrad eenvoudigweg vernietigd of ingenomen kon worden.” Zulke uitspraken laten zien dat het hier niet om afschrikking gaat, maar om escalatie.
Oorlog in de geest: Manipulatie als strategie
Een NAVO-rapport maakt het duidelijk: de volgende oorlog begint in de hoofden van de mensen. Zoals al gezegd, is “cognitieve oorlogsvoering” bedoeld om elke kritiek op wapenopbouw te diskwalificeren – als naïef, pro-Russisch, pro-Chinees of anti-Amerikaans.
Hiervoor worden drie centrale technieken gebruikt:
- Informatie-overload: angsttriggers in plaats van nuchtere feiten.
- Manipulatie van vertrouwen: kritische stemmen worden afgedaan als ‘onrealistisch’ of ‘antidemocratisch’.
- Normalisatie: Termen als “nucleaire afschrikking” of “modernisering” worden zo vaak herhaald dat ze onvermijdelijk lijken.
Het is duidelijk voor iedereen in militaire en politieke verantwoordelijke posities: mocht er een nucleaire oorlog uitbreken, dan zou die op Duitse bodem worden uitgevochten – en beëindigd. Niet door diplomatie, maar door kernvuur.
In een nieuwe ‘hete’ oorlog zouden de Amerikanen de Duitsers ‘opofferen’
Terecht bestaat er onder Duitsers grote angst voor verdere betrokkenheid bij het conflict tussen Oekraïne en Rusland vanwege het Duitse “oorlogszuchtige” beleid. Het zijn immers niet de VS die het meest te vrezen hebben, maar Duitsland.
De Amerikanen kan het trouwens niets schelen. Prominente Amerikaanse figuren hebben zich in het verleden al uitgesproken over wat er zou gebeuren in het geval van een kernoorlog of een Derde Wereldoorlog: Europa, en dus ook Duitsland, zou “opgeofferd” worden!
Hieronder staan enkele citaten – gevormd door de ‘oude’ Koude Oorlog, maar ook door de ‘nieuwe’ Koude Oorlog, die nog steeds onverminderd relevant en onthullend zijn voor strategisch denken tot op de dag van vandaag:
- De Amerikaanse generaal Collins: “Het is voldoende dat wij wapens leveren; onze zonen hoeven niet dood te bloeden in Europa. Er zijn genoeg Duitsers die voor onze belangen zouden kunnen sterven.” ( Hessisch-Niedersächsische Allgemeine, 24 oktober 1981)
- Samuel Cohen, een Amerikaanse expert op het gebied van kernwapens en mede-ontwerper van de neutronenbom die bedoeld was voor Duitse bodem, verklaarde toen hem werd gevraagd naar het gebruik van de bom: “Het meest waarschijnlijke scenario zou West-Duitsland zijn: ik beschouw het als een academische kwestie om me zorgen te maken over hoe de vijand zal sterven.” ( Bild-Zeitung, Hamburg , 16 oktober 1977)
- Henry Kissinger in Brussel in 1979: “Jullie Europeanen moeten begrijpen dat als er een conflict in Europa ontstaat, wij Amerikanen natuurlijk niet van plan zijn om met jullie te sterven.” ( Independent News Bochum nr. 8, 1981 )
- De Amerikaanse minister van Defensie C. Weinberger: “Het slagveld van de volgende conventionele oorlog is Europa, niet de Verenigde Staten.” ( Frankfurter Rundschau, 29 april 1981)
- De Amerikaanse schout-bij-nacht Gene R. La Rocque: “De Amerikanen gaan ervan uit dat de Derde Wereldoorlog, net als de Eerste en de Tweede, in Europa zal worden uitgevochten.” ( Frankfurter Rundschau , 29 april 1981)
Kortom: de Amerikanen, die geografisch ver verwijderd liggen van de werkelijke “hot spot”, zullen – als het erop aankomt – Europa en dus ook Duitsland opofferen !
Obama en de vernieuwing van de Amerikaanse doctrine van de nucleaire First-Strike
We mogen niet vergeten dat de Amerikaanse doctrine van een nucleaire eerste aanval op de Sovjet-Unie, die van kracht was na de Tweede Wereldoorlog en destijds werd gesteund door de grondlegger van de Bondsrepubliek Duitsland, Konrad Adenauer, tientallen jaren later opnieuw werd ingevoerd onder de toenmalige Amerikaanse president Barack Obama.
Eén ding is duidelijk: de VS zouden een nucleaire oorlog tegen Rusland in Europa voeren. Het Amerikaanse oorlogsdoel, dat al lang geleden werd geopperd, is om Duitsland en Rusland permanent te scheiden en elke vorm van samenwerking te voorkomen. Dit moet voorkomen dat de twee landen geostrategisch de “sterkste Europese macht” worden om de Amerikaanse hegemonie in Europa veilig te stellen.
U moet dit allemaal weten, want bij een vijandelijke nucleaire aanval zou Duitsland een van de eerste doelwitten zijn. En daarmee ook u en uw kinderen!
About the Author
